Portrety epitafijne w malarstwie małopolskim XV i 1. poł. XVI w.

Charakterystyka fizjonomii i gestów – czyli o kreowaniu wizerunku

  • Marta Gudowska Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Abstract

Epitafium jest szczególnym wyrazem upamiętniającym zmarłego. Utrwala jego wizerunek dla potomnych, przekazując określone treści. Małopolskie malarstwo XV i 1 poł. XVI wieku pokazuje stylowy rozwój malarstwa, zdradzając jednocześnie preferencje zamożnych warstw społecznych. Tekst ten jest próbą odpowiedzenia na pytanie, w jaki sposób kształtowano wizerunek zmarłego – co starano sie podkreślać i jakimi zabiegami udawało się to osiągnąć. W pierwszej części wyjaśnione zostanie pojęcie epitafium z uwzględnieniem jego skróconej charakterystyki, mając na uwadze aspekty związane z realizowanym tematem. Zasadniczą, najobszerniejszą część stanowić będzie przegląd wybranych przykładów epitafiów spełniających postawione w temacie kryteria czasu, miejsca oraz tematu. Dzieła przeanalizowane zostały metodą ikonograficzno-ikonolgiczną E. Panofsky’ego. Wiedza z historii sztuki wsparta została o tę o charakterze medycznobiologicznym, ujawniając pomijane dotychczas przez badaczy aspekty poszczególnych dzieł. Przytoczony zestaw epitafiów prezentuje różne warianty kształtowania wizerunku, zdradzając jednak cechy wspólne. Taki dobór pozwolił również na prześledzenie rozwoju wizerunków epitafijnych pod kątem stylowym, a co kluczowe dla tematu, pokazując, jak rozwijał się wizerunek zmarłego i w jakich okolicznościach zostawał on przedstawiany.

Published
2019-06-29
How to Cite
GUDOWSKA, Marta. Portrety epitafijne w malarstwie małopolskim XV i 1. poł. XVI w.. Młoda Humanistyka, [S.l.], v. 14, n. 1, june 2019. ISSN 2353-6950. Available at: <http://humanistyka.com/index.php/MH/article/view/234>. Date accessed: 15 dec. 2019.